Stom toevallig ontmoet ik Marian Bentvelzen van Stichting ‘De Meeuw’ in Rotterdam. Wij kennen elkaar niet en wanneer wij onszelf aan elkaar voorstellen wordt onmiddellijk duidelijk dat we veel overeenkomsten hebben wat betreft ons werkgebied.  Zij is onmiddellijk geïnteresseerd in het Transition Programma. We maken een afspraak om eens rustig verder kennis te maken. Zij met het WYSE programma, ik met de stichting waar zij voor werkt. Met als gevolg een reeks bijeenkomsten met als doel: Waar zou het Transition Programma in Rotterdam passen?

In eerste instantie kwam er een voorstel op schrift, geschikt voor scholen en particulieren die interesse hebben in het programma. Dit wordt goed ontvangen bij de stichting. Daarnaast bekijken we waar het programma zou kunnen worden ingevoerd. Wij voelen dat dit programma goed zou passen in de Brede scholen in Rotterdam. Daarnaast is er ook een gat bij het contact met de ouders van Basis school verlaters. Ouders die niet de begeleiding meekrijgen in de overgang van hun kind vanuit de school. Hiervoor zou een informatie avond zeer effectief kunnen zijn.

Rotterdam is een geschikte gemeente om te beginnen met de uitvoering van het programma. Een multiculturele smeltkroes van mensen die op allerlei wijze te maken hebben gehad of zullen hebben met veranderingen en overgangen. Daarbij is de integratie van vluchtelingen en emigranten een punt dat hoog in de agenda staat van de huidige regering. Alsook de begeleiding van kinderen en jongeren die als Expatriate tijdelijk in Rotterdam verblijven.

Nu is het zomervakantie en geniet iedereen van het heerlijke weer en de rust. Ik ben druk met het verder uitzetten van het programma. Binnenkort beginnen alle scholen weer en kunnen we contact zoeken.

Wordt dus vervolgt…

De school belde ons op met de vraag of wij wilden komen. De school had namelijk geld over van een sponsor actie en wilde dat graag in het programma en daarmee ook in hun groep 8 investeren. Voor ons was het als vanzelfsprekend dat wij zouden komen.

Juni 2009 sta ik met collega Ziba weer voor een groep kinderen die op het punt staan de basis school te verlaten en de ‘grote mensen’ wereld in te trekken. Docenten en ondersteunend personeel hebben ook zes jaar lang het programma meegemaakt. Zij zijn aanwezig en doen actief mee. Wij hebben gedurende de week korte gesprekken hierover. Ook zij maken de overgang intensief mee. Als docent, klassenassistent en als ouders. En zij zien wat het programma voor hun klas en kind doet. En welk effect het ook op hen heeft.

Na een week intensief en veel plezier met de kinderen en de school gewerkt te hebben voelt het raar de deur weer achter mij dicht te trekken. Het is een feest te werken voor scholen en leerkrachten die betrokken zijn bij de groei en vooruitgang van hun kinderen. Wij hopen dan ook zeer dat er meer scholen zullen zijn die vanuit hun eigen budget ruimte reserveren voor dit programma.

Was dit de laatste school? Houdt WYSE op met het organiseren van het programma? Nee, zeker niet. Wij zijn druk bezig om dit programma in Nederland op te zetten. En het Londense team zoekt nieuwe mogelijkheden om het daar met andere financiële mogelijkheden het voort te zetten. Als het aan de trainers, scholen, leerkrachten en kinderen ligt zou het programma ieder jaar gegeven moeten worden als vast onderdeel van het curriculum. En creëren wij met z’n allen een samenleving waarin kinderen zich veilig voelen in zichzelf, waarbij zij in contact staan met opbouwende positieve waarden en normen en waarbij excessief negatief gedrag niet langer nodig zal zijn.